پویش ۱+۱۶۸

گروهی از معلمان و متخصصان حوزه تعلیم و تربیت ایران در پی حملهٔ عمدی ارتش آمریکا به دبستان میناب و کشتار۱۲۰ دانش‌آموز، ۲۶معلم و تعدادی از هموطنان حاضر در صحنه، پویشی با عنوان «۱+۱۶۸» را بنیان گذاشتند. این پویش حاصل مسئولیت‌پذیری جامعهٔ آموزشی ایران در برابر نقض امنیت کودکان و محیط‌های آموزشی در هر کجای جهان است و با هدف پیگیری مستند، حقوقی و اخلاقی این کشتار و توجه دادن افکار عمومی و نهادهای بین‌المللی به الزامات حمایت از کودکان در شرایط بحران شکل گرفته است. پویش ۱+۱۶۸ بر اصول حقوق بین‌الملل بشردوستانه و تجربه‌های جهانی مشابه در دیگر کشورها مثل هیروشیما، غزه و ...تکیه دارد و یادآور می‌شود که مدارس باید مکان امنی برای یادگیری و رشد باشند؛ نه صحنه‌ای برای کشتار عمدی. بنیان‌گذاران این حرکت معتقدند که کودکان در تمامی نقاط جهان از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها هستند و حفظ جان آنان مسئولیتی جهانی است. این پویش با همکاری داوطلبانهٔ معلمان، پژوهشگران، فعالان اجتماعی و متخصصان حقوقی اداره می‌شود. تمرکز تلاش‌ها بر مستندسازی، دادخواهی و ایجاد همگرایی میان تمام مردم جهان برای پیشگیری از تکرار چنین کشتاری است. پویش ۱+۱۶۸ با تأکید بر وجدان انسانی و مسئولیت مدنی، خواستار تلاش جهانی برای محکومیت چنین حملات عمدی و صیانت از کودکان و تضمین امنیت مراکز آموزشی در هر شرایطی است.